عشق غایب

بسمالله الرحمن الرحیم اربعین امام حسین علیهالسلام را کسی نمیتواند وصف کند...باید فقط دید و لذت برد... از اینهمه عجایب...در اولین شبی که یکی از مردم شهر کاظمین علیهم السلام، ما را به منزل خویش دعوت کرد وقتی بر سر یک سفره جمع شدیم، یکی از دوستان گفتند: نگاه کنید، از نقاط مختلف دنیا چندین نفر کنار هم جمع شده اند بدون اینکه کسی جای خاصی را معین کرده باشد... از ایران لبنان استرالیا عراق و ...چطور مردم برای پذیرایی از زوار و عشاق امام حسین و اهل بیت بزرگوار ایشان، تمام زندگی و تلاش خود را صرف میکنند...واقعا نمیشود با حساب و کتاب و عقل ناقصمان این حرکت را محاسبه و برنامه ریزی کنیم...آن جمعیت که هر ساله بیشتر هم میشود، چطور مدیریت میشوند؟ جز با مدیریت خودِ امام حسین مگه امکان پذیر هست این جمعیت را هدایت و مدیریت کردن؟هر جا نگاه میانداختید زائر بود و خادم... همه جا جمعیت موج میزد... عشق اصلی آنجاست که مردی دستِ زن و بچۀ خردسال خود را گرفته و آمده برای مراسم اربعین...ما برای کارهای خودمان سختمان میشود که چند قدم پیاده راه برویم... حالا چطور میشود که این جمعیت کیلومترها راه م عشق غایب...

بسماللهالرحمنالرحیم حکیمی با فرزند خود در کوهی گرفتار شدند و گرگی به آنها حمله کرد.حکیم طعمهای به طرف گرگ انداخت و گرگ طعمه را خورد و رفت و حکیم و فرزندش نجات پیدا کردند...پس از این ماجرا پندی به فرزند خود داد و گفت:اگر به گرگی طعمهای بدهی، مادام که به خوردن مشغول است به تو حمله نمیکند ولی گرگ نفس گرگی است که اگر طعمهای به او دادی، یک قدم جلو تر میآید و هر چه به او غذا بدهی تَرکات نکند و مدام جلوتر میاید تا هلاک کند. پس فریب هوای نفس را نخور و قدم به گناه نگذار و از ابتدا ستیز کن! تا گرگ نفسات را از خودت برانی و الّا گرگ بیابان به طعمهای برود و گرگ نفس به طعمهای بیاید... عشق غایب...